Page 2 of 3
Akılalmaz bir tarihi olaya tanıklık ediyoruz. Üzerine kitaplar yazılacak, belgeseller, filmler çekilecek bir gece geçirdik. Cesur, yürekli ve en önemlisi ülkesini seven insanlar dün gece öldüler, yaralandılar, sokaklarda mücadele ettiler, evlerinde dua ettiler. Büyüklerimizin çoğu zaman beğenmediği, “anlamazsınız, bilmezsiniz” dediği… Continue Reading →
Çalıştığım insani yardım kuruluşunun faaliyet gösterdiği kırk dört ülkeden birine bir gün giderdim muhakkak. İnanıyordum buna. Tevafuk olarak seçtiğim bu mesleğin ilk günlerinde içimde böyle bir istek olmamasına rağmen, sonraları durum değişmişti. Birlikte mesai harcadığımız çalışma arkadaşlarımın -bizim “saha” dediğimiz-… Continue Reading →
Nablus Filistin’deki zamanımın en büyük kısmını geçirdiğim Nablus, Batı Şeria bölgesinde Filistin yönetiminde kalan, gelişmeye çalışmakta olan bir şehir diyebilirim. Önceki yazıda hiç bahsetmemişim; Filistin taş yapıları ve kızıla bakan renkte toprakları ile kimi zaman bir kızıllık kimi zaman… Continue Reading →
Filistin, çocukluk ve ilk gençlik yıllarımız bizim. Post-modern muhafazakârlığın henüz derinlemesine işleyemediği dimağlarımızda vakt-i zamanında ezberlenmiş Filistin marşları vardır, aynı yerde saklıdır hâlâ… Bir hafta sonunu doğru değerlendirme meselesi olarak ailece gidilen eylemler, yürüyüşlerdir Filistin. Evin bir köşesinde her daim… Continue Reading →
Stockholm’de bir evin penceresi, Mayıs 2015 Evde oturmayı hiçbir zaman sevmedim. Sevmem de. Bana “bugün boşum galiba” mesajı verir her daim. Evindeki vaktini son derece verimli geçiren kadınlara bu yüzden özenirim hep. Okuyanlar, çizenler, örenler, dikenler, mutfakta harikalar yaratanlar… Bir… Continue Reading →
Geçtiğimiz gün 20 Kasım Dünya Çocuk Hakları Günü’ydü. Danimarka, Ocak 2014 Çocuk hakları deyince aklıma Danimarka’da geçirdiğim günlerde ve Avrupa seyahatlerimde karşılaştığım çocuklar geliyor. Havalimanlarında anne-babasının peşinden giderken kendi boyuna göre tasarlanmış tekerlekli valizini çeken; her sabah… Continue Reading →
Danimarka’nın Hyyge konseptine uygun bir akşam… Gerçek bir köyü olan insanları şimdi şimdi anlıyorum. Ya da bir yere bir şekilde bağlılığı olanları. Her bayramda, yaz tatilinde, fırsat buldukça gidebileceği ve gitmek istediği bir yer olması, insan için ne anlamlı ve huzurlu… Continue Reading →
Ne ara oldu bilmiyorum ama iletişimci oluyorum galiba! Üç aydır bir kurumun kurumsal iletişim bölümünde çalışıyorum. Kader, kısmet. Yüksek lisans için sop yazıyorum, pedagojik formasyon alıyorum derken kendimi iş hayatının içinde, birçok farklı sorumluluğu taşırken buldum. Neyse konumuz bu değil,… Continue Reading →
Günü aydın yapan bir şey var mı? Ramazan’da sosyal medya hesaplarımı kapatmıştım. Günlük hayat karmaşasından sonra bir de sosyal medyadaki karmaşa hiç çekilmiyor. Hele Ramazan’da… Eskiden yazının, sözün, görüntünün bir değeri vardı. Herkes yazıp çizemez; her görüntü herkes tarafından… Continue Reading →
bu konuda bir gün oturup derli toplu yazmak istiyorum aslında. şimdilik küçük bir not olarak dursun: milli eğitim anlayışına bağlı eğitim alan her öğrenci gibi liseden “şinasi’nin şair evlenmesi ilk tiyatro, şemsettin sami’nin taaşşuk-u talat ve fitnat’ı türk edebiyatının ilk… Continue Reading →